ಸನ್ಮಾರ್ಗ ವಾರ್ತೆ
ದೆಹಲಿ: ‘ದಿ ಲ್ಯಾನ್ಸೆಟ್’ ಜರ್ನಲ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ 34.4 ಮಿಲಿಯನ್ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊರತೆ ಇದೆ. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವೈದ್ಯರು, ನರ್ಸ್ಗಳು, ದಂತವೈದ್ಯರು, ಫಾರ್ಮಸಿಸ್ಟ್ಗಳು, ಮತ್ತು ಸೂಲಗಿತ್ತಿಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊರತೆ ಇದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಉಪ-ಸಹಾರನ್ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊರತೆಯು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ದತ್ತಾಂಶಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 10,000 ಜನರಿಗೆ ಕೇವಲ 75 ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ 10,000 ಜನರಿಗೆ 10.5 ವೈದ್ಯರು, 10.8 ನರ್ಸ್ಗಳು, 8.1 ಔಷಧಿಕಾರರು ಮತ್ತು 1.2 ಸೂಲಗಿತ್ತಿಯರಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 10,000 ಜನರಿಗೆ 130 ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿದ್ದಾರೆ.
ಇದೇ ವೇಳೆ, 1990 ರಿಂದ 2023 ರವರೆಗೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆ 49 ಮಿಲಿಯನ್ನಿಂದ 122.1 ಮಿಲಿಯನ್ಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಯಾವುದೇ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಕೊರತೆಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.
ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2023 ರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಶೇ 70 ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಶೇ 43.9 ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮಹಿಳೆಯರು. ನರ್ಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ 80.7 ರಷ್ಟು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಶೇ 89.5 ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದತ್ತಾಂಶಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಮಹಿಳೆಯರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ತಾರತಮ್ಯವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಹೆಲ್ತ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಇವಾಲ್ಯುವೇಷನ್ನ ಸಂಶೋಧಕಿ ಮೇಗನ್ ನೈಟ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ವೇತನದ ಹೊರತಾಗಿ, ಮಹಿಳೆಯರು ನಾಯಕತ್ವದ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅವರು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತವು ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿ 10,000 ಜನರಿಗೆ 16.2 ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿದ್ದಾರೆ. 2023 ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರೆಜಿಲ್, ಥೈಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು ರುವಾಂಡಾ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಮುದಾಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿದ್ದಾರೆ. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯವಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 10,000 ಜನರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವರದಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.












